زن در خانه بايد اقتدار همراه با ملايمت داشته باشد، صبور و شكيبا باشد، تعهد و صميميت با همسر داشته باشد، توانايي مقابله با استرس و بحرانها و مشكلات زندگي را حداقل تا حدي داشته باشد، تا توانايي برقراري يك رابطه خوب و عاطفي را در منزل داشته باشد و همسر وي در كنار او و در خانه، احساس آرامش كند.

بنابراين، تشكيل يك خانواده خوب همانند خانه اي مي ماند كه در ابتدا، نقشه اي صحيح، طراحي و سپس براساس آن، اقدام به پي ريزي و ديوارگذاري و ساخت و ساز ساير بخشها مي گردد. بي ترديد، عدم آگاهي كافي از نحوه و چگونگي ساخت صحيح مي تواند باعث شود كه با هر لرزشي خانه فروريزد و خسارات زيادي به بار آيد. مثال ديگر در مورد خانواده و ارتباط مؤثر ميان همسران مانند سازي است كه با ايجاد ارتباط ميان اجزا مي تواند نوايي زيبا توليد كند و بر عكس، نداشتن ارتباط خوب و مؤثر، ميان زوجين مانند سازي است كه اجزاي آن به درستي در كنار آن قرار نگرفته اند و هماهنگي ميان نت ها برقرار نمي باشد و صداي گوشخراشي ايجاد مي كند. اگر كسي احساس كند كه فاقد اين توانايي است، مي تواند با شركت در كلاسهاي مهارتهاي زندگي، رفتاري و ارتباطات بين فردي، و صحبت با افراد موفق و با تجربه توانيي فوق را كسب كند و در زندگي خود به كار گيرد.

بنابراين، زني كه اين توانايي را داشته باشد، به خوبي مي تواند در پيشگيري از اعتياد همسر مؤثر باشد.

انسانها بايد شيوه زيستن و خوب زندگي كردن را بدانند تا چنانكه در مقابل موجي از آسيبهاي اجتماعي از جمله مواد مخدر قرار گرفتند، مصون بمانند و دغدغه و نگراني در اين خصوص نداشته باشند.

خانواده از جمله زنان خانه دار بايد بدانند كه آسيبهاي اجتماعي پشت در خانه ايستاده اند و اين موضوع ارتباطي با ثروتمند بودن يا فقير بودن ندارد و همه افراد در هر سن و سال و از هر طبقه اجتماعي در معرض اين آسيبها قرار دارند.

بنابراين نكته مهم اين است كه چگونه همسران خود را از اعتياد به مواد مخدر مصون بداريم؟

متأسفانه در اين زمانه، حريم خانواده شكسته شده و وجود وسايلي مانند اينترنت و ماهواره در منازل، داشتن افكار پريشان و تهديد امنيت خانوادگي، درگيري با همسر بر سر مسائل اقتصادي و زناشويي، موجب ورود گسترده مواد مخدر به منازل مي گردد.

در خانواده‌هايي كه زني باصلاحيت فكري و اخلاقي و مقتدر و با برخورد مناسب با همسر خود درآن حضور داشته باشد، رخنه كردن اعتياد در مردان اين خانواده ها كمتر ديده مي شود. اين زنان، با شناخت شخصيت همسران خود از انحراف احتمالي آنها جلوگيري مي كنند.

آنان به خوبي مي دانند همسراني كه داراي شخصيت خود كم بين، مسئوليت ناپذير، مضطرب، لجباز و پنهانكار هستند، به راحتي وارد عرصه اعتياد مي شوند.

بنابراين، زنان بايد در منزل، هوشيارانه عمل كنند و تمام توان خود را براي داشتن يك خانواده خوب و در محيطي آرام به كار گيرند.

اينگونه زنان، فضاي خانه را با نشاط، دور از تنش و شاداب و آرام مي كنند و از هر گونه روابط مجادله آميز و درگيري لفظي با همسر خود خودداري مي كنند. زيرا آنان به خوبي ميدانند كه جو بدون تنش خانه سبب مي شود همسر براي داشتن آرامش زودگذر و دوري از محيط پرتشنج خانه، به سوي مصرف مواد سوق پيدا مي كند.

اين گونه زنان در صورت بروز انحراف همسران خود، به جاي آن كه چشمان خود را به روي واقعيت ببندند، و همچنين به جاي درگيري و خشم گرفتن و برخورد نادرست، با آرامش و بدون ايجاد اضطراب و سرزنش و ملامت همسر خود، ابتدا مشكلات را بررسي مي كند و با ارائه راهكارهاي صحيح، راه سالم را به همسر خود نشان مي دهند. آنها از نصيحت كردن، خودداري كرده و با دادن راهكارها و رفتار مناسب، همسران خد را از اعمال ناشايست و مصرف مواد آگاه مي كنند.

اين گونه همسران، شرايط و خواسته ها خودرا با همسر خود در ميان گذارده و انتظارات خود را در خصوص منع مصرف سيگار، مشروبات الكلي و مواد مخدر مشخص مي كنند.        

زنان بايد ساعاتي را در منزل براي گفت و گو و مشورت و صحبتهاي صميمانه با همسران خود اختصاص دهند تا باعث شود كه آنها در منزل، احساس امنيت و آرامش كنند و منزل براي آنها محيطي باشد كه هر روز محل كار خود را تا منزل باشور و شوق طي كنند.

زن بايد سعي كند مواقعي كه همسرش، دير به منزل مي آيد، به جاي بازجويي و توبيخ او، مانند هميشه از او استقبال كند تا حرف نگفته اي بين آنها باقي نماند و همسرش بداند كه مساله با گفتن حقيقت به خوبي حل مي گردد، در حالي كه دروغگويي باعث مشكوك شدن بيشتر زن مي شود و درگيريهاي بعدي از همين نقطه آغاز ميگردد. بايد توجه داشت كه زنان مي بايد براي به دست آوردن اعتماد همسر خود، صبر داشته باشند و شرايط مناسب جهت آن را مهيا كنند.

زنان بايد به همسران خود يادآوري كنند تا در زمان بروز مشكلات، از قبيل مشكلات مادي و اقتصادي، مشكلات اجتماعي و مشكلات شغلي، با آنها مشورت كنند و از حل كردن اين مشكلات به تنهايي اجتناب كنند. چرا كه اين مساله، ممكن است فراتر از توان يك نفر باشد و ممكن است ناكامي در حل كردن اين مشكلات به صورت انفرادي، زمينه ابتلا به اعتياد را فراهم كند.