نویسنده: دکتر بیوک تاجری؛ استاد دانشگاه و عضو هیئت مدیره جمعیت بهروزان

نویسنده: دکتر بیوک تاجری؛ استاد دانشگاه و عضو هیئت مدیره جمعیت بهروزان

شما هم می­توانید معتاد شوید؛ حدود 10درصد افراد نهایتاً به طور کامل وابسته به ماری­جوانا می­شوند. افراد بسیاری اشتباهاً باور دارند که ماری­جوانا اعتیادآور نیست. این دیدگاه مربوط به دهه­های گذشته است در حالی­که ماری­جوانای امروزی بسیار قوی­تر است. یک جوینت متوسط در دهه 1970 حاوی 10 میلی­گرم THC بود ولی امروزه حدود 150 میلی­گرم THC است. تعجب­آور نیست که بسیاری از مردم با مصرف سنگین درمی­یابند که حتی اگر بخواهند قادر به قطع طولانی مصرف ماده نیستند. در این مرحله شک و شبهه مستمری در مورد طبیعت واقعی اعتیاد به ماری­جوانا باقی می­ماند. امروزه متخصصین اگاهند که مصرف سنگین ماری­جوانا موجب ایجاد اعتیاد روان­شناختی می­شود. شما به اثرات ماده عادت پیدا کرده و سرانجام برای کسب کارکرد طبیعی به این اثرات نیاز اجباری پیدا می­کنید. با این­حال مشاجرات در زمینه اعتیاد روانی ماری­جوانا هنوز ادامه دارد.

اعتیاد روانی

معتادین برای داشتن کارکرد طبیعی نیاز به ماده دارند و به­دنبال اعتیاد روان­شناختی، آنها یک­روز پس از مصرف آخرین جوینت شروع به احساس عوارض محرومیت می­کنند. شما به خواص اضطراب­زای ماده عادت پیدا کرده و اگر ماده فراهم نباشد، احساس اضطراب بالایی شروع می­شود. همچنین بسیاری از مردم از ماری­جوانا به­عنوان ابزار مقابله با استرس­های زندگی روزمره استفاده می­کنند و درمی­یابند که با گذشت زمان وابسته شده و برای انجام فعالیت­های روزمره و طبیعی زندگی مجبور به مصرف آن هستند. حشیشی­های سیگاری تحمل سنگینی به دارو پیدا می­کنند و یک معتاد مزمن به­میزان 10 برابر یک فرد غیر معتاد در یک جلسه، ماری­جوانای مصرف می­کنند. با افزایش مقدار ماده مصرفی خطرات اعیاد بالا می­رود و با مصرف سنگین، مصرف­کنندگان در می­یابند به ماده وبستگی روان­شناختی پیدا کرده­اند و اگر بخواهند به ترک اقدام کنند، مجبور خواهند بود دوره قابل توجهی از عوارض محرومیت را تحمل کنند.

اعتیاد جسمانی

مسأله اعتیاد جسمانی شناخته­شده­تر است. رنج­های محرومیت از ماری­جوانا اساساً ماهیت جسمانی دارد. متخصصین برخی تغییرات طولانی­مدت عصب­شناختی را در سیستم دوپامینی مغز را مشخص کرده­اند که پیامد مصرف سنگین ماری­جوانا است اما خواه این مسأله به وابستگی شیمیایی تعبیر شود یا نه، بستگی به دیدگاه افراد دارد.

مضرات مصرف سنگین ماری­جوانا

شما می­توانید به اعتیادی که تحمل به اثرات ماری­جوانا را  ایجاد می­کند فائق شوید، به محض معتاد شدن، هنگام تلاش به ترک دوره قابل توجهی از عوارض محرومیت و سم­زدایی را تجربه خواهند کرد. اگرچه مصرف تفریحی واقعاً با خطرات جدی بهداشتی همراه است، مصرف سنگین روزانه، تأثیر عمیقی بر سلامتی، توانایی تفکر و تمرکز و کیفیت کلی زندگی­تان دارد. در مرحله اعتیاد، اغلب مصرف­کنندگان سنگین تأثیر مهم و منفی عادت را بر حیطه­های مختلف زندگی­شان از جمله کارکرد شغلی و پیشرفت حرفه­ای، شادی اجتماعی، توانایی­های عمومی ذهن و کیفیت زندگی گزارش می­کنند. همچنین با افزایش میزان بیماری روانی، نقصان کارکردهای شناختی در حیطه­های متنوع و خطر بروز سرطان ریه، قلب و دهان مرتبط است. این افراد همچنین از کاهش بلندپروازی و ابتکار عمل در رسیدن به اهداف ارزشمند زندگی­شان و کاهش فعالیت­های سابقاً لذت­بخش خبر می­دهند.

عوارض ترک ماری­جوانا

به­دنبال اعتیاد و زمان تلاش برای ترک، تحریک­پذیری، پرخاشگری، سردرد، سستی، بی­علاقگی، فقدان اشتها، بی­خوابی و اضطراب به همراه وسوسه شدید ماده تجربه خواهید کرد. عوارض ترک آن­قدر شدید است که بسیاری از مردم خود قادر به ترک ماری­جوانا نبوده و مستلزم کمک حرفه­ای و مداخله به­موقع درمانی هستند. در آمریکا 15 درصد افراد حاضر در مراکز درمانی به­دنبال جستجوی تغییر هستند. ماری­جوانای امروزی متفاوت است و با  افزایش فاحش نیرومندی ماده تعجب­انگیز نیست که افزایش قابل مشاهده­ای در تعداد مصرف­کنندگان ماری­جوانا معتاد دیده شود و کسانی که برای ترک ماده نیازمند کمک درمانی تخصصی هستند رو به افزایش است.

افسانه بی­ضرر بودن ماری­جوانای غیراعتیادی

هرکسی که ادعا می­کند ماری­جوانا اعتیادآور نیست به­وضوح هرگز شب توأم با بی­خوابی و اضطراب را نگذرانده و با وسوسه­های غیر قابل­قبول مصرف مبارزه می­کند. ماری­جوانا مثل شیشه نیست اما مسمومیت با آن یک واقعیت است و ما دشواری زیادی در کنترل مصرف اغلب افراد داریم.

درک عموم از بی­ضرری و اعتیادآور نبودن ماده، نه­تنها نادرست بوده و انعکاس غلطی از واقعیات ماری­جوانای قوی امروزی است، بلکه ترک آن نیز زیان­بار است. معتادین به ماری­جوانا احساس می­کنند از نظر قانونی و ارزشی انگاری در وضعیت درمانی قرار ندارند و نتیجتاً بسیاری از افراد نیازمند مساعدت درمانی، به تنهایی و سکوت تن داره و دود می­کنند و در درمان­هایی که تفاوت­های مثبت چشم­گیری را به دنبال دارد شرکت نمی­کنند. ماری­جوانا اعتیادآور است، همه را معتاد نمی­کند، اما اگر 10 درصد کسانی که تفریحی مصرف می­کنند وابستگی بدان پیدا کنند، هنوز با صدها هزار معتاد سروکار خواهیم داشت. ما مجبوریم موضوع را جدی­تر بگیریم و تلاش کنیم فهم مردم از درمان اعتیاد به ماری­جوانا را بالا برده و مداخله در مواردی را که قطعاً درمان نیاز دارد توجیه کنیم. معتادین قادر به بهبودی هستند اما اکثراً نیاز به کمک طولانی تخصصی دارند.